Wednesday, November 05, 2008

Η γη της επαγγελίας

Αυτό που έχει προς το παρόν ελάχιστη σημασία είναι αν ο 44ος Πρόεδρος των ΗΠΑ θα είναι όντως ένας πολύ καλός Πρόεδρος ή ένας Δούρειος Ίππος. Κάποιοι σχολιάζουν με δόση μαύρου χιούμορ ότι θα έπρεπε να μας προετοιμάζει για το δεύτερο το γεγονός ότι δεν έχει δολοφονηθεί ακόμα.
Αδιάφορο.
Κάποια πράγματα έχουν πολύ μεγαλύτερη σημασία.
Έχει μεγάλη σημασία ότι τελικά υπάρχουν ακόμα χαρισματικοί άνθρωποι, υπάρχουν ακόμα γοητευτικοί πολιτικοί, υπάρχουν ακόμα συναρπαστικοί ομιλητές, υπάρχουν ακόμα πρόσωπα που έχουν την ικανότητα να συσπειρώνουν, να προσελκύουν, να εμπνέουν. Να εμπνέουν τον κόσμο να συρρέει στις κάλπες για να ψηφίζει, να εμπνέουν τον κόσμο να τραγουδάει "YES WE CAN" και να κλαίει.
Ο Barack Obama είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα καθαρό πολιτικό πρόσωπο, κάτι που είναι πλέον από μόνο του σπάνιο· είναι το καλό πρόσωπο της πολιτικής.
Παράλληλα, κάποιος με το όνομα Μπάρακ Χουσεΐν, γεννημένος στη Χονολουλού και παντρεμένος με γυναίκα μαύρη από το Σικάγο, δισέγγονη σκλάβων σε φυτείες, γιος ο ίδιος ενός Κενυάτη που μεγάλωσε βόσκοντας κατσίκια σε ένα χωριό της φυλής Λούο της χώρας του και μιας λευκής από το Τέξας που εργάστηκε για χρόνια στην Ινδονησία κοντά στον Ινδονήσιο δεύτερό της σύζυγο, είναι σίγουρα μια φιγούρα που απέχει πολύ από κάποιο συνηθισμένο μοντέλο για το πρόσωπο του Προέδρου των ΗΠΑ.
Η υπέρβαση είναι τριπλή.
Πρώτον, η υπέρβαση ενός ανθρώπου που μας διδάσκει ότι, τουλάχιστον σε κάποια μέρη του κόσμου, όλα είναι πιθανά, όλα μπορεί να συμβούν, τα όνειρα δεν απαγορεύονται ακόμα, ένας άνθρωπος μπορεί, η φωνή σου έχει δύναμη.
Δεύτερον, η υπέρβαση μιας κοινωνίας, μιας πολιτείας, ενός συστήματος που έχει φροντίσει να είναι μια ατομική υπέρβαση όπως η παραπάνω εφικτή, ενός συστήματος που έχει τη δυνατότητα να προσφέρει σε όλους μια προοπτική επιτυχίας.
Τρίτον (και κυριότερον), η υπέρβαση ενός λαού, που κατάφερε να ξεπεράσει διακρίσεις, ταμπού και κόμπλεξ του παρελθόντος και να αποδεχθεί τη διαφορά και τη διαφορετικότητα ως κάτι ενδιαφέρον, να αγκαλιάσει μια προοπτική όπως η παραπάνω, να δώσει μια ευκαιρία.
Στη δικιά μου χώρα, ακόμα ψάχνουμε να θυμηθούμε ποιο ήταν το τελευταίο συλλογικό όραμα.

13 Comments:

Blogger Hellenic Potion (Antidote's Spot) said...

Ειλικρινά ελπίζω να βρεθεί ένα τέτοιο καθαρό πρόσωπο και στην Ελλάδα, που να μπορέσει απλά να εμπνεύσει τους πολίτες για κάτι καλύτερο, που να μπορέσει να τους κάνει να ονειρευτούν το μέλλον όπως θέλουν οι ίδιοι. Το βλέπω δύσκολο όμως, μιας και η "συλλογική προσπάθεια" ως έννοια έχει εκλείψει από την καθημερινότητά μας και νομίζω τελικά ότι αυτό που λένε ότι ο κάθε λαός έχει τους πολιτικούς που του αξίζουν, είναι αλήθεια.

Wednesday, November 05, 2008 7:42:00 pm  
Blogger Jason said...

Αυτό δυστυχώς είναι μια μεγάλη αλήθεια...
Στη χώρα του "american dream", Πρόεδρος εξελέγη ο Obama.
Στη χώρα του νεοέλληνα, οι πολιτικοί μας είναι σαν τα μούτρα μας.

Wednesday, November 05, 2008 8:29:00 pm  
Anonymous Anonymous said...

εκπληκτική η φωτογραφία του post.Θυμίζει JFK...

Thursday, November 06, 2008 12:09:00 am  
Blogger Jason said...

Έψαχνα μια φωτογραφία του και με το που τη βρήκα είπα "εδώ είμαστε"...

Thursday, November 06, 2008 2:17:00 am  
Blogger Fibi said...

Καλημερούδια ;)

Thursday, November 06, 2008 12:04:00 pm  
Anonymous Anonymous said...

πωπω συγκλονιστική φωτογραφία....

Thursday, November 06, 2008 1:46:00 pm  
Blogger the monkeys said...

gia ton obama exoun akoustei polla...alloi tn uposthrizoun akradanta kai pisteuoun oti 8a ferei thn allagh...alloi pali einai epifulaktikoi kai alloi sigouroi oti apla einai mia politikh fouska.egw eimai ligo sto deutero...pisteuw oti to mellon 8a deixei poies fhmes 8a epivevaiw8oun al san proswpo mu fainetai axiologo kai ikano

Thursday, November 06, 2008 10:36:00 pm  
Blogger Jason said...

Ανεξάρτητα από όλα αυτά και από το μέλλον (που πράγματι θα δείξει), είναι κάτι που φαντάζει διαφορετικό.
Το γεγονός ότι ο λαός της Αμερικής εμπιστεύτηκε και εξέλεξε και μάλιστα πανηγυρικά Πρόεδρό του κάποιον με τόσο διαφορετικό προφίλ, είναι μια μεγάλη αλλαγή από μόνη της, μια μεγάλη πρόοδος, μια μεγάλη νίκη.

Friday, November 07, 2008 1:31:00 am  
Blogger Axis Mundi said...

Συμφωνώ σε κάποια απο αυτά που είπες αλλά δεν παύω να έχω τις επιφυλάξεις μου ως προς ένα πρόσωπο που είναι αποτέλεσμα αμερικανικής πολιτικής υπερπαραγωγής. Η αμερική είναι ακόμα πολύ πίσω σε πολλά πράγματα και ο ρατσισμός κατά βάθος παραμένει στην πλειοψηφία του λαού. Όσο για τους δικούς μας δεν τολμώ καν να σχολιάσω... γιατί θα γίνω εγώ ρατσιστής :)))

Tuesday, November 11, 2008 11:53:00 am  
Blogger Jason said...

Δυστυχώς, έχω την αίσθηση ότι η Αμερική είναι πολύ μπροστά σε σχέση με τις περισσότερες χώρες σε θέματα ρατσισμού.
Σε πόσες χώρες έχει βγει πανηγυρικά πρόεδρος από (φυλετική και κοινωνική) μειονότητα;
Στην Αμερική βέβαια έχουν προηγηθεί αιώνες ζύμωσης και ο πληθυσμός έχει αρχίσει να βρίσκει μια ηρεμία, αλλά αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι πρόκειται για ένα μεγάλο βήμα.

Tuesday, November 11, 2008 8:50:00 pm  
Blogger Eva_school said...

θέλουμε κι εμείς έναν Ομπάμα, έναν ηγέτη, ένα πρότυπο... Εδώ συμβιβαζόμαστε, ψηφίζουμε όχι αυτόν που μας εμπνέι, αλλά αυτόν που είναι λιγότερο "ελαττωματικός".

Friday, November 14, 2008 9:41:00 pm  
Blogger Strangeliz said...

"kathara proswpa" den uparxoun stin politiki oeo!!!ksipniste rrreee (krisi epatha...egw pou den asxoloume kan...telika kalitera e?? as tin kanw me elafria pidimatakia prin pw kamia kotsana :P)
lol
xxx

Monday, November 24, 2008 6:16:00 pm  
Blogger Jason said...

Ας πιστέψουμε καμιά φορά το αντίθετο κι ας είναι λάθος τελικά. :)

Monday, November 24, 2008 10:23:00 pm  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

Links to this post:

Create a Link

<< Home